Dat kan toch niks zijn: can’t be good. Dat hebben de vijf vrienden vaak gehoord. Alle vijf opgegroeid in Culemborg. Een stad die regelmatig negatief in het nieuws is. En de hangplekken kennen deze mannen maar al te goed. Daar hebben ze elkaar ontmoet en daar is ook het idee ontstaan voor CBG.  

tekst: Marlijn Noback & Susanne Binnekade
foto: Jord Visser

Tijdens hun gesprekken kwam het op het gemis aan een herkenbare outfit voor Culemborgers. “Sta je op een feest buiten Culemborg of ben je op vakantie, dan is het tof om te kunnen laten zien waar je vandaan komt, dat je herkenbaar bent. Dat hebben wij zelf altijd gemist.” Tijd dus voor een shirt voor heel Culemborg. De naam was er meteen: CBG, staat voor Culemborg maar ook voor Can’t Be Good. Het logo groeide in een schetsboekje tot het perfect was: de skyline, de brug met 13 pijlers, en 13 van afslag 13, het staat er allemaal in. Trots laten ze wat shirts en ook een tas zien. “We gebruiken goede kwaliteit, we willen echt iets moois neerzetten. Een merk dat na generaties nog overeind staat” 

 

Verbindende factor 

Vijf mannen, vijf talenten. De leider, de regelaar, de tekenaar, de graffiti artist en de marketing man. Creatieve en handige types bij elkaar, maar niets gaat vanzelf. “Over alles wat we doen hebben we discussies, juist daardoor wordt het uiteindelijk gewoon goed.” Voor ze het logo op shirts gingen drukken werd eerst het trademark vastgelegd, voor de zekerheid. “Beter vooraf je zaakjes goed regelen, anders krijg je achteraf gedoe – en we weten hoe we zijn, sommigen hebben een kort lontje.”  

Dat het ook eerst mis kan gaan voor je succes hebt, daar is CBG zelf een goed voorbeeld van. “Van alle probeersels hadden we een leuk tweedehands autootje kunnen kopen. Maar ja, dat is ondernemen, je gaat ervoor, ook al levert het in het begin niks op.” Ook herkennen alle mannen zich op persoonlijk vlak in Can’t Be Good. Het gaat nooit makkelijk. Van dit thema in hun leven hebben zij een verbindende factor gemaakt. In plaats van negatief te blijven, kunnen ze nu zeggen, “Tja, Can’t Be Good, toch?” – en er dan samen om lachen. 

 

Buurvrouw 

Naast hun banen hebben ze een gezamenlijk CBG kantoor-aan-huis waar het nog wel eens druk is met aanloop. De buurvrouw werd achterdochtig: “Wat doen jullie daar toch allemaal?” Wanneer de mannen deze situatie schetsen verschijnt er een grote grijns op hun gezichten. Wat doe je bij zoiets? Laten zien dat het precies andersom zit. “We hebben die buurvrouw een mooie tas gegeven en uitgelegd wat we doen. Nu is ze helemaal trots en helpt ze zelfs de planten in mijn tuin te verzorgen.” En dat is de kracht: het plezier dat de mannen in hun project vinden, komt voornamelijk doordat ze mensen graag verrassen met wat ze kunnen. En een beetje mysterieus blijven. Schijnwerpers, dat hoeft niet zo. 

Schijnwerpers, dat hoeft niet zo

Kansen 

CBG in Culemborg bekend maken, dat is stap één. En dat het aanslaat merken ze aan de reacties op Facebook en wanneer ze met een kraam staan. “Dan komen de mensen die shirts kopen later terug, en wijzen “ik heb ‘em aan hoor”, duimpies in lucht”. Maar de groep vrienden wil meer dan dat. Met de opbrengst van de shirts en truien willen ze anderen helpen en ondersteunen om een droom waar te maken. “Wij willen iets positiefs brengen met CBG, we doen het niet om er iets mee te verdienen.” Er valt altijd te praten, samen te werken. “Wij hebben vroeger in de kroeg de niet-Culemborgers ook staan wegkijken, maar nu denk ik, stom, want je kunt bijna altijd iets voor elkaar betekenen. Als je maar het gesprek begint.” En dat is dus ook wat ze willen. Mensen samenbrengen, kansen geven, laten zien dat het wel kan. En helemaal op eigen kracht. “Wij blijven het liefst weg van instanties, daar hebben we al genoeg mee te maken gehad.” 

Natuurlijk is de originele eerste schets van het logo iets dat nu ingelijst zou moeten worden. Maar ja, die is met het hele schetsboekje en al in een achterzak van een broek in de wasmachine beland. Can’t Be Good…
 

facebook: cantbegoodofficial