Hangplek met uitzicht

Maartje Mulders is jeugdagent in Culemborg. Ze neemt ons mee naar haar werkplek, en dat is niet het politiebureau. Haar werk speelt zich buiten af, op straat. Je zult haar ook niet snel in een politieauto vinden want Maartje neemt liever de fiets.

Als jeugdagent komt Maartje op alle scholen in Culemborg, om voorlichting te geven en om contact te maken. “Dan is de eerste stap al gezet en veel jongeren kennen mij daardoor al. Dat maakt het makkelijker als ik ze in een andere situatie tegenkom.” Dat contact maken gaat haar goed af. Hoe ze dat doet? “Ik ben altijd mezelf, zonder uniform ben ik niet anders. En ik neem de tijd. Jongeren willen vaak het waarom van iets weten. Dan leg ik rustig de situatie uit, dat we bijvoorbeeld een melding van overlast hebben gekregen en dat we daar over komen praten. Dat ik wil weten wie ze zijn en daarom hun legitimatie wil zien.  Als je jongeren met respect behandelt, krijg je dat ook terug.”

tekst: Susanne Binnekade

We gaan met Maartje op pad naar een plek waar ze veel jongeren spreekt. In het weelderige groen van de oever van de Lek staat een tot jeugdhonk omgebouwde zeecontainer vol. Het is een van de plekken in Culemborg waar jongeren vrijwel ongestoord onder elkaar kunnen zijn. Een groepje jongens en meisjes staat bij  een paar auto’s, achterkleppen open. Met de muziekinstallatie in het oude VW Golfje zit het wel goed.  Ze maken wat geintjes met elkaar en met Maartje. “Nu is het rustig,” zegt een van de jongens, “maar ’s avonds zijn we hier soms wel met twintig man.” De meesten zijn tussen de 16 en 21 jaar. Waar wij van zijn? vragen ze. Van LEK Magazine. Dat kennen ze wel, en eentje vertelt dat hij dat thuis leest, op de wc.

Vaak gaat het van: Hé Maartje! hoe is het, en dan geef ik een hand.

Deze plek is nodig, want jongeren zoeken elkaar graag op, thuis zitten is saai en daar zijn ouders in de buurt. Hangen doen ze graag waar eten en drinken vlakbij is, waar je droog kunt staan en waar iets te zien valt. Dan kom je al snel in de binnenstad uit, maar dat vinden de mensen daar meestal niet zo leuk. De groepje jongeren geeft, ook onbedoeld, alleen al overlast door te praten en te lachen. En daarom is er dus deze container.  “Het is een fantastische plek,” vertelt Maartje, “omdat ze hier niemand tot last zijn.”

Er moet wel wat aan deze plek gebeuren. Het is er nu rommelig en een beetje viezig en dat trekt ook minder leuke types aan. Maartje wil samen met de jongeren en de gemeente de plek opknappen. De jongeren hebben daar niet al te veel vertrouwen in: “Die ambtenaren doen toch niks. Ze richten zich daarna snel tot Maartje: “niet dat we jou daarmee bedoelen hoor.” Maartje lacht. Zij vindt het belangrijk om het samen te doen. “Wij wilden graag een lamp neerzetten, dat geeft een veilig gevoel, maar jongeren gaan echt niet in het volle licht zitten. De gemeente kan het bedenken, maar als je er samen over praat vergroot je de kans dat de hangplek een succes wordt.”